Κι εμείς τι πάθαμε που μεγαλώσαμε έτσι;
Τι συμβαίνει σε ένα παιδί όταν χρειάζεται να κρύψει κομμάτια του εαυτού του για να αγαπηθεί; Πώς οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας επηρεάζουν τον τρόπο που σχετιζόμαστε, αγαπάμε, θυμώνουμε ή αντέχουμε ως ενήλικες; Και τι σημαίνει τελικά να μεγαλώνεις παιδιά χωρίς να μεταφέρεις αυτούσιο τον πόνο που κουβάλησες;
Μιλάμε για τις αλυσίδες που σπάνε από γενιά σε γενιά. Για το μικρό παιδί που συνεχίζει να υπάρχει μέσα μας. Για την τρυφερότητα ως πράξη γενναιότητας. Και για το πώς η γονεϊκότητα μπορεί να γίνει ένας δρόμος προς περισσότερη επίγνωση, κατανόηση και σχέση.
Γονείς, ένα Ρήμα Διαρκείας