Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου: Πεζοπορία στην περιοχή της Μιλάτου

ΠΕΖΟΠΟΡΙΑ ΣΤΗΝ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΗΣ ΜΙΛΑΤΟΥ

Την πρώτη Κυριακή του Νοέμβρη ο Ορειβατικός Σύλλογος Αγίου Νικολάου πραγματοποίησε ενδιαφέρουσα πεζοπορία στην περιοχή της Μιλάτου στο Άνω Μεραμπέλλο. Ο βαθμός δυσκολίας, το φυσιολατρικό και ιστορικό ενδιαφέρον και η εγγύτητα από τα αστικά κέντρα κινητοποίησε μια μεγάλη ομάδα πεζοπόρων κι ανάμεσά τους αρκετούς νέους, γεγονός που μας χαροποίησε ιδιαίτερα.

Στο σπήλαιο της Μιλάτου

Ξεκινάμε λοιπόν καμιά σαρανταριά πεζοπόροι από το παραδοσιακό χωριό της Μιλάτου στις 9.00 το πρωί, διασχίζουμε τα ωραία στενά του χωριού και στη συνέχεια παίρνοντας επαρχιακό δρόμο κι ανηφορικό μονοπάτι κατευθυνόμαστε στο ιστορικό σπήλαιο της Μιλάτου, ένα από τα πιο γνωστά στην Κρήτη.

Επικεντρωνόμαστε συνήθως στην τραγική ιστορία πίσω από το σπήλαιο και στον σφαγιασμό δεκάδων ανθρώπων στην περιοχή, καθώς όπως λέει η ιστορία, ανάμεικτη με θρύλους, στην επέλαση του Χασάν Πασά το 1823 μετά την καταστροφή του οροπεδίου, εκατοντάδες κάτοικοι της περιοχής κρύφτηκαν στα ενδότερα του σπηλαίου. Οι κατακτητές, αφού τους πολιόρκησαν για δέκα περίπου μέρες στερώντας τους τα βασικά, άναψαν τελικά φωτιά στην είσοδο του σπηλαίου εξαναγκάζοντας τους σε μια αναγκαστική έξοδο, την οποία ακολούθησαν σφαγές, βασανιστήρια, εξευτελισμοί κι αιχμαλωσία.

Ωστόσο εκτός από τη βαριά ιστορική κληρονομιά το σπήλαιο έχει και μια φυσική ομορφιά και γραφικότητα, έτσι όπως είναι με μικρές αίθουσες και κολώνες και φιλοξενεί, μαθαίνουμε, πολλές νυχτερίδες, ειδικά τον χειμώνα. Επίσης έχουν εντοπιστεί και λείψανα από την αρχαιότητα που δείχνουν ότι ήταν χώρος λατρείας κατά τη μινωική εποχή. Τέλος έχει σήμερα και τον σπηλαιώδη ναό του Αποστόλου Θωμά που λειτουργείται την Κυριακή μετά το Πάσχα, οπότε και γίνεται επιμνημόσυνη δέηση για τα αθώα θύματα των Τούρκων. Το μονοπάτι από και προς το σπήλαιο προσφέρει επίσης πολύ όμορφη θέα στο παρακείμενο φαράγγι και στο χωριό της Μιλάτου. Γενικά πρόκειται για ένα μέρος στο οποίο επιβάλλεται μια στάση!

Στη λαογραφική συλλογή του Νίσπιτα στο Κουνάλι

Κατευθυνόμαστε στη συνέχεια στο παραδοσιακό χωριό Κουνάλι περπατώντας στον επαρχιακό δρόμο ανάμεσα από ελαιώνες, με την πολυπληθή ομάδα να έχει σπάσει σε μικρο-παρεάκια. Στο χωριό θα δούμε ωραία αναπαλαιωμένα σπίτια, την εκκλησία του Αγίου Ιωάννη του Ριγολόγου με το χαρακτηριστικό ροζ επίχρισμα της περιοχής, την πολύ γνωστή ταβέρνα με τις ντόπιες λιχουδιές και τελικά το Λαογραφικό Μουσείο «Ρίζες Κρήτης», το οποίο επιμελείται ο κύριος Μιχάλης Χουρδάκης, γνωστός ως Νίσπιτας, με εκατοντάδες αντικείμενα καθημερινής χρήσης παλαιότερων εποχών. Την ξενάγηση μας την έκανε ο ίδιος ο ιδιοκτήτης και τον ευχαριστούμε!

Στις ΒΔ ακτές του νομού μας

Συνεχίζουμε στον παραπλήσιο οικισμό Τσαμπί και μετά αρχίζουμε να κατηφορίζουμε σιγά-σιγά. Περνάμε δίπλα από μεγάλες πηγάδες συλλογής νερού, χαρακτηριστικές της περιοχής μα και όλης της ανατολικής Κρήτης, και στη συνέχεια με επίπονη ελεύθερη κατάβαση θα «προσγειωθούμε» στον παραλιακό χωματόδρομο, ακριβώς στο χαρακτηριστικό ξωκλήσι του Αγίου Κωνσταντίνου και το παραπλήσιο σπήλαιο, όπου γυρίστηκε η σειρά «Καρτ Ποστάλ».

Σαν να της έλειψε της ομάδας η θάλασσα, μαγνητίστηκαν όλοι στη θέα της, έτσι καθώς είναι ήμερη κι ατάραχη σήμερα, γεγονός που συμβαίνει σπάνια, καθώς είναι εκτεθειμένη στον βοριά. Μάλιστα στο βάθος του πελάγους διακρίνεται και η βραχονησίδα «Αυγό», γνωστή σε μας τους παλιότερους απ’ τις ανακοινώσεις του πεδίου βολής Κρήτης.

Επιστροφή

Γυρνάμε παράλληλα με τις ακτές κι η σκέψη μας είναι αν θα σκαρφαλώσουμε στον Κάστελλο, την αρχαία ακρόπολη της περιοχής. Καθώς ετοιμαζόμαστε όμως αρχίζουν να πέφτουν οι πρώτες σταγόνες της επερχόμενης μπόρας. Βιαστικά λοιπόν επιστρέφουμε στην αφετηρία μας έχοντας διανύσει 12 χλμ σε πέντε ώρες, εύκολη πλην ενδιαφέρουσα πεζοπορία κι ελπίζουμε να την χάρηκαν τα παιδιά που μας ήρθαν σήμερα για πρώτη φορά. Ευχαριστούμε από καρδιάς τον αρχηγό μας, Χάρη Σιαμπάνη κι όλους αυτούς που μας τίμησαν με την παρουσία τους!